กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 296 ข้อสันนิษฐาน
หญิงสาวที่เอ่ยคำนี้ออกมามีสีหน้าใจแคบ ปร่าแปร่งจนใบหน้าที่แต่เดิมก็ไม่ได้โดดเด่นอะไรบิดเบี้ยวไปบ้างแล้ว
เพื่อนนักศึกษาหญิงสองคนที่เดินมาด้วยกันปล่อยแขนเธอโดยไม่รู้ตัวแล้วถอยหลังไปสองก้าว พวกเธอไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่ารูมเมตของตัวเองจะเป็นคนแบบนี้ คำพูดนี้ช่างร้ายกาจเหลือเกิน
ต้องรู้ว่าชื่อเสียงของเด็กผู้หญิงสำคัญขนาดไหน นักศึกษาที่สอบติดที่นี่ได้ระดับสติปัญญาล้วนไม่ต่ำ เรื่องราวต่าง ๆ ไม่อาจมองเพียงเปลือกนอกพวกเขาย่อมรู้ดี
แต่ก็ไม่อาจตัดสินความผิดให้คนอื่นเหมือนเป็นเรื่องจริงทั้งที่ยังไม่เข้าใจข้อเท็จจริงทั้งหมดแบบนี้
ทุกคนก็ไม่ได้โง่เขลา พอได้ยินคำพูดของนักศึกษาหญิงคนนี้จึงพากันถอยห่างจากเธอโดยไม่รู้ตัว