กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 167 รู้สึกเหมือนยังไม่จบ
ไป๋ซินถอนหายใจ “คงต้องทำแบบนี้แล้วล่ะ แล้วจะไม่ไปบอกพวกเธอสักคำเหรอ” คนที่ไป๋ซินพูดถึงก็คือเด็กผู้หญิงไม่กี่คนที่โดนลวนลามในวันนี้
ถังถังทำหัวส่าย “อย่าเลย เธอก็เห็นแล้ว พวกเธอต่างคิดว่าเป็นเพราะทุกคนเบียดกันจนไม่ได้เก็บมาใส่ใจ อย่าให้พวกเธอรู้เรื่องเลยจะดีกว่า จะได้ไม่ต้องพะอืดพะอมจนกินข้าวไม่ลง”
เรื่องพรรค์นี้มันชวนให้หงุดหงิดใจเป็นพิเศษ จะว่าร้ายแรงแค่ไหน สำหรับทั้งสองฝ่ายที่เป็นเด็กด้วยกันทั้งคู่ ก็ไม่อาจเอาผิดฟันธงลงโทษให้เป็นเรื่องใหญ่โตได้จริง ๆ แต่หากจะบอกว่าไม่ร้ายแรง พอคิดดูก็ขยะแขยงจนทนไม่ไหว
หากให้ถังถังพูดก็คือยังโดนซ้อมเบาไป สั่งสอนหนัก ๆ สักสองสามยก ดูสิว่ามันจะยังกล้าอีกไหม