กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 138 น้าแบบนี้นี่นะ
ราวกับกำลังคิดว่า พ่อของตนกลับเข้าห้องไปแล้วจะโดนแม่ของตนทุบตีหรือไม่
พอเห็นประตูห้องปิดลง บนใบหน้าเล็ก ๆ ทั้งสามก็ยังแขวนไว้ด้วยความเสียดาย หรือว่ากำลังเสียดายที่หลังจากนี้ไม่มีละครให้ดูแล้ว อยากจะมีตาทิพย์มองทะลุกำแพงได้มากเลยใช่ไหม
“พรืด” ข่งซิวเหวินกลั้นไม่อยู่ ถูกจินตนาการของตัวเองหยอกเย้าจนหลุดหัวเราะออกมา
หัวเล็ก ๆ สามหัว สองหัวหันขวับมองมาอย่างรวดเร็ว ส่วนอีกหัวค่อย ๆ เอี้ยวศีรษะมาอย่างเชื่องช้า
“น้าชายคนเล็ก น้ากลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่”
“กลับมาได้พักหนึ่งแล้ว ฉันก็นั่งอยู่ตรงนี้ พวกนายสามคนมองไม่เห็นคนตัวโตขนาดนี้เลยเหรอ”