ตอนที่ 113 พึ่งพาได้มากกว่านี้หน่อยได้ไหม

ตอนที่ 113 พึ่งพาได้มากกว่านี้หน่อยได้ไหม

“ไอ้หยา ฉันไม่คุยกับนายแล้ว ไว้ค่อยอธิบายให้ฟังทีหลัง ฉันต้องรีบออกไปแล้ว ไม่อย่างนั้นมือข้างนั้นคงยิ่งบวมเป่งกว่าเดิม ถึงตอนนั้นจะเจ็บขนาดไหนกัน” สู้เจ็บสั้นดีกว่าปวดนาน เธอรีบเร่งเวลาดีกว่า

“ต้องให้ฉันไปส่งเธอออกไปไหม”

“ไม่ต้อง” นายมีน้ำใจแปลก ๆ แฮะ ทำไมล่ะ คิดว่าฉันไม่โวยวายแล้วจะยอมให้คนอื่นเตะก้นหรือไง

ถังถังกลับเข้ามาในร่างตนเอง ความปวดเมื่อยทั่วร่างส่งตรงถึงสมองในทันที เธอขมวดคิ้วอย่างอึดอัด นี่มันทรมานเหลือเกิน เธอตัดสินใจแล้ว สองวันนี้ต้องนอนหลับให้มากเข้าไว้ ขอเพียงหลับไปวิญญาณก็เข้าไปในมิติได้ จะได้ไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดทางร่างกาย