ตอนที่ 77 โบยบินอย่างอิสระ

ตอนที่ 77 โบยบินอย่างอิสระ

เจ็บน่ะไม่ได้รู้สึกว่าเจ็บเท่าไหร่จริง ๆ เธอสวมเสื้อผ้าหนามาก เพียงแต่ล้มจนมึนงงไปบ้างเท่านั้น

ไป๋ฉางชิงรีบวิ่งลื่นไถลไปทีละก้าวเข้ามาข้างกายลูกสาว “ลูกสาว แกเป็นยังไงบ้าง จำได้ไหมว่าฉันเป็นใคร”

พ่อจอมทึ่มคนนี้ พ่อก็เรียกฉันว่าลูกสาวแล้ว ฉันต้องโง่ขนาดไหนถึงจะไม่รู้ว่าพ่อเป็นใคร

เจาฉายตะลึงงันไปแล้ว กลิ้งคลานเข้ามาจนน้ำตาแทบจะไหลออกมาด้วยความตกใจ “น้องสาว แกเป็นยังไงบ้าง ยังพูดได้ไหม”

เจ้าหนูอีกสามคนที่เหลือก็วิ่งเข้ามาเช่นกัน ในใจตกใจกันแทบแย่ เจ้าหมอนั่นเหวี่ยงคนลอยไปไกลขนาดนั้นแล้วกระแทกลงพื้น กระดูกจะไม่หักเอาหรือ