ตอนที่ 76 นั่งเลื่อนหิมะ

ตอนที่ 76 นั่งเลื่อนหิมะ

เดินแค่สองก้าวก็โซซัดโซเซเหมือนเป็ด เดินไปถึงริมแม่น้ำแบบนี้ต้องใช้เวลานานแค่ไหนกัน

บนหัวถูกสวมทับด้วยหมวกขนกระต่ายสีเทาใบหนึ่ง หมวกใบนี้อุ่นน่ะอุ่นอยู่หรอก ติดอยู่แค่อย่างเดียวที่ไม่ดีคือขนมันร่วง มักจะทำเอาจมูกคันยุบยิบอยู่เรื่อย ที่คอก็พันผ้าพันคอขนกระต่ายไว้ด้วย คราวนี้ดีล่ะ แม้แต่ทางก็มองไม่เห็นแล้ว

เจาฉายแบกน้องสาวตนขึ้นหลังทันที “จิ้นเป่า นายเอาเลื่อนหิมะไปด้วย”

ถังถังเกาะไหล่พี่ชายคนโตของตนไว้แน่น กลัวก็แต่ประเดี๋ยวพี่ชายคนโตของตนจะแบกไม่ไหวแล้วทำเธอตกกระแทกพื้น ใส่เสื้อผ้าหนาตกไปก็ไม่เจ็บหรอก แต่มันอับอายขายหน้าน่ะสิ มีคนหัวเราะเยาะเธอแน่ ๆ