เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 296 เริ่มโจมตี
เว่ยปินรู้ว่าสิ่งที่เซียวหย่วนซานกล่าวมานั้นมีเหตุผล แต่เขาไม่อยากฟัง เขาเห็นว่าชุมชนชนเผ่าแห่งนี้แม้แต่กำแพงเมืองที่แข็งแรงยังไม่มี ย่อมต้านทานการโจมตีไม่ได้อย่างแน่นอน
เขาไม่อยากเสียเวลา อยากตีค่ายหมู่บ้านของชนเผ่าเซียนเปย์ให้แตกไปทีละแห่งอย่างรวดเร็ว
เซียวหย่วนซานไม่เอ่ยแม้สักคำ เพียงจ้องเว่ยปินด้วยสายตาเคร่งขรึม กลิ่นอายสังหารที่แผ่ออกจากร่างทำให้เขาดูน่าเกรงขามโดยไม่ต้องแสดงโทสะ แววตาเว่ยปินไหววูบ เห็นได้ชัดว่าขาดความมั่นใจ เพื่อข่มขวัญกลบเกลื่อนความหวาดหวั่น เขาจึงเชิดคอกล่าวต่อเสียงดัง
“ก็แค่หมู่บ้านเล็ก ๆ ที่มีคนไม่กี่ร้อยครัวเรือน จำเป็นต้องวางแผนรบให้ยุ่งยากถึงเพียงนี้เชียวหรือ นำคนบุกเข้าไปสังหารให้หมดก็จบเรื่องแล้วมิใช่หรือ
คนบางคนพอแก่ตัวก็มัวแต่กังวลหน้าพะวงหลัง ไม่มีความเด็ดขาดแม้แต่น้อย เซียวหย่วนซาน เจ้ากลับไปก่อไฟเสียเถิด อย่ามาทำขายหน้าอยู่ที่นี่!”