ตอนที่ 1 ไม่อยากถูกขาย หนีกลางดึก สลบหน้าศาลเจ้าร้าง

ตอนที่ 1 ไม่อยากถูกขาย หนีกลางดึก สลบหน้าศาลเจ้าร้าง

“ฮือ ๆ สวรรค์ไม่ยอมให้ผู้คนมีชีวิตอยู่เลย ตลอดทั้งปีไม่มีฝนตกแม้แต่หยดเดียว

พ่อบ้านเอ๋ย บ้านเราไม่มีธัญพืชเหลือแม้แต่เม็ดเดียว เดิมทีคิดว่าเมื่อมาถึงเมืองจวน ทางการจะมีการแจกข้าวต้ม แต่บัดนี้ประตูเมืองปิดสนิท ไม่ยอมให้ผู้ประสบภัยเข้าเมืองเลย

แล้วควรทำเช่นไรดีเล่า?”

“จะกลัวอะไร บ้านเรายังมีแม่หนูอยู่อีกคน ข้าเห็นตั้งแต่กลางวันแล้วว่าหน้าประตูเมืองมีนายหน้าค้าคนคอยอยู่ พรุ่งนี้ขายเสี่ยวเหยาแลกธัญพืชมาสักหน่อย จากนั้นครอบครัวเราสามคนค่อยหนีลงใต้ต่อ ขอเพียงผ่านเขตแดนเฉวียนโจวไปได้ ต่อให้ขุดผักป่าก็ยังพอประทังชีวิต”

หญิงผู้นั้นอาศัยแสงจันทรามองเสี่ยวเหยาที่นอนขดตัวเป็นก้อนเล็ก ๆ อยู่บนพื้น นางตอบรับโดยไม่ลังเลแม้ชั่วขณะ “พ่อบ้าน ข้าจะฟังท่านทุกอย่าง”