ตอนที่ 42 ศัตรูหัวใจ

ตอนที่ 42 ศัตรูหัวใจ

ทั้งสองคนเดินตามหลังเขาเข้ามาในบ้าน ฉือฟ่างถึงได้เห็นชัดๆ ว่าแก้มด้านข้างของลั่วสวี่มีรอยแดงเป็นปื้นจากการกดทับ ใบหูก็แดงระเรื่อ แถมปอยผมสีดำนุ่มสลวยด้านข้างยังยุ่งเหยิงเล็กน้อย

ชวนให้อดคิดไม่ได้ว่าเมื่อกี้หลังจากจอดรถแล้ว ทั้งคู่ไม่ออกมาจากรถตั้งนาน มัวทำอะไรกันอยู่แน่

เขายื่นมือออกไปโดยไม่รู้ตัว ตั้งใจจะช่วยลูบปอยผมที่ชี้โด่เด่นั้นให้เรียบลง

เพียะ เสียงดังฟังชัด มือของฉือฟ่างถูกปัดออกอย่างแรง หลังมือแสบร้อนขึ้นมาทันที

"อย่าจับผมของผม" ลั่วสวี่ช้อนตามอง จ้องเขาด้วยสายตาเตือนภัย

ดวงตาคมกริบของฉือฟ่างหรี่ลง นอกจากจะไม่โกรธแล้วยังหัวเราะออกมา "โอเคๆ ไม่โกรธน่า รู้แล้วว่าเส้นผมเป็นเขตหวงห้ามของนาย"

จากนั้นเขาก็ชูถุงในมือขึ้น "ถ้ามื้อเย็นยังไม่อิ่ม ก็กินขนมรองท้องได้นะ"

ลั่วสวี่กวาดตามอง ดูจากตัวอักษรวิจิตรบนกล่องน่าจะเป็นช็อกโกแลตทำมือ หมอนี่มายืนดักหน้าประตูพูดจาแปลกๆ ก็เพื่อเอาของสิ่งนี้มาให้เขางั้นเหรอ

ทำตัวเหมือนเด็กประถมไม่มีผิด