ตอนที่ 26 ก้าวเข้าสู่พื้นที่ส่วนตัว

ตอนที่ 26 ก้าวเข้าสู่พื้นที่ส่วนตัว

ถึงอย่างไรก็เป็นคู่กัดที่ตีกันมาตั้งแต่เด็ก จู่ๆ ต้องมาติดหนี้น้ำใจอีกฝ่ายก้อนโตขนาดนี้ ก็ดูจะกระอักกระอ่วนอยู่เหมือนกัน

"เอ่อ" เจียงสือเยี่ยนวางมือทั้งสองข้างบนไหล่ของลั่วสวี่ เอียงศีรษะมองเขาแวบหนึ่ง "วันนี้ถือว่าฉันติดหนี้นายครั้งหนึ่ง วันหน้าถ้านายมีเรื่องอะไรให้ช่วย ฉันจะตอบแทนคืนให้"

"อืม" ลั่วสวี่พยักหน้าอย่างไม่ค่อยใส่ใจนัก "ได้"

เจียงสือเยี่ยนพยักหน้าตาม ก่อนจะได้กลิ่นหอมเย็นสดชื่นของพืชพรรณลอยมาแตะจมูกโดยไม่ตั้งใจ กลิ่นนั้นสะอาดและนุ่มนวล พอผสมเข้ากับสายลมอุ่นช่วงปลายฤดูร้อนก็ยิ่งชัดเจนขึ้น

เป็นกลิ่นฟีโรโมนของลั่วสวี่ กลิ่นสเปียร์มินต์

แสงแดดยามเย็นสาดเฉียงลอดผ่านดงไผ่ ทอดเงากระดำกระด่างลงบนทางเดินสายยาว เจียงสือเยี่ยนเอียงคอเหม่อไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า "ทำไมฉันถึงรู้สึกว่ากลิ่นนี้มันคุ้นๆ ชอบกล"

"หืม?" ลั่วสวี่ขานรับในลำคอ

ตอนที่ฟ้ายังไม่มืดสนิท โครงเหล็กสำหรับก่อกองไฟและเตาย่างสารพัดแบบก็ถูกจัดวางไว้กลางลานฝึกเรียบร้อยแล้ว เตาใหญ่ตรงกลางสุดแขวนแกะสดทั้งตัวเอาไว้ ล้อมรอบด้วยเตาย่างขนาดเล็กนับไม่ถ้วน ดูคึกคักแต่ไม่แออัด

เพื่อไม่ให้อากาศร้อนจนทำลายความอยากอาหารของทุกคน ครูฝึกแห่งเขาเสี่ยวตงซานยังอุตส่าห์หาน้ำแข็งบดและพัดลมมือถือสารพัดแบบมาแจกให้นักศึกษาถึงมือทุกคน