เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 191 ชีวิตที่ต่างกันของคนคนเดียวกัน
หลินจิ่วมองใบหน้าที่เขียนชัดเจนว่า “ฉันไม่พอใจ” ของเจี่ยงเส้าถิง แล้วกลอกตาในใจ
ทำไมผู้บริหารหัวกะทิอย่างคุณที่จบปริญญาโทจากอังกฤษ ชอบดื่มกาแฟดริป และกินสเต๊กโทมาฮอว์กแบบมีเดียมแรร์ ถึงได้อยากกินข้าวผัดไข่ที่ฉันผัดด้วยข้าวค้างคืนชามนี้ด้วยนะ (ไม่ใช่ค้างคืนเดียว อย่างน้อยก็สองวันแล้ว)
นี่มัน…วอเตอร์ลูแห่งจิตวิญญาณสังคมทุนนิยมชัด ๆ
บางทีอาจเป็นเพราะเธอผิดนัดเขา จึงรู้สึกผิดขึ้นมานิดหน่อย
หลินจิ่วกลืนข้าวคำที่เพิ่งส่งเข้าปากลงไป แล้วเลียขอบช้อนอย่างรู้สึกผิดเล็กน้อย จากนั้นก็ลุกขึ้น หยิบชามกับตะเกียบออกมาอีกชุดอย่างเงียบ ๆ แบ่งข้าวจากจานของตัวเองหนึ่งในสามใส่ลงไปในชาม
แล้วเลื่อนชามไปให้เขา
เจี่ยงเส้าถิงยังคงจ้องหลินจิ่วอย่างไม่พอใจ แต่ก็หยิบตะเกียบขึ้นมา