กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 190 แล้วของฉันล่ะ?
หลินจิ่วสูดหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนสะดุ้งตื่นจากความมืดมิดสนิท
เธอลืมตาขึ้น มิติที่คุ้นเคยเงียบสงัด
หลินจิ่วเผลอยกมือคลำใบหน้า ไม่มีเขี้ยวแหลม ไม่มีบาดแผลฉีกกระชาก หูยังอยู่ครบ มือก็ไม่ซีดเทาแห้งแตกอีกแล้ว
เธอกลับมาแล้ว และกำลังนอนอยู่ในมิติของตัวเอง
ภาพรอบตัวเหมือนเช่นเคย เสบียงฉุกเฉินนับพันตารางเมตรภายในมิติขนาดมหึมา ทั้งถังน้ำบริสุทธิ์ที่เรียงเป็นแถว บิสกิตอัดแท่ง แท่งพลังงาน ผักอบแห้ง และโคมไฟพลังงานแสงอาทิตย์