กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 การใช้จ่ายจำกัดเวลา ความสุขคูณสอง
เผยหานโจวตื่นเช้ามาก
หลินจิ่วนอนขดตัวอยู่ในอ้อมแขนของเขา ลมหายใจแผ่วเบาราวกับแมว
รุ่งเช้ายังมาไม่ถึง เสียงลมพัดกระหน่ำเป็นระลอก ทว่าเผยหานโจวกลับรู้สึกร้อนยิ่งกว่าเดิม
เขาไม่ขยับ ขนตาสั่นไหวเบา ๆ ใต้แสงสลัว เหงื่อผุดขึ้นบนหน้าผากเล็กน้อย ร่างกายราวกับถูกเผาไหม้มาตลอดทั้งคืน เป็นเปลวไฟที่ยังไม่ยอมมอดดับ
มังกรก็เป็นอสุรกายที่น่าขยะแขยงแบบนี้
เขาก้มตาลงอย่างระมัดระวัง มองคนในอ้อมแขน
หลินจิ่วหลับสนิทอย่างยิ่ง แก้มแนบอยู่กับหน้าอกของเขา เส้นผมพันรอบข้อนิ้วของเขา เธอไม่รู้เลยว่าท่าทางในตอนนี้ของเธอมีความหมายต่อเขาอย่างไร
ทั้งที่เมื่อครู่พวกเขาเพิ่งสงบลง เธอก็ง่วงจนแทบพูดอะไรไม่รู้เรื่องแล้ว