เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 130 มังกรทองที่ทะลุม่านทมิฬ
หมิงซานไม่คิดจะอมพะนำเช่นกัน
“กระโดดร่มสิ เรือเหาะลงจอดไม่ได้”
หลินจิ่วสูดลมหายใจเย็นเยียบ เธอกลัวเรื่องนี้ที่สุด ขนาดรถไฟเหาะในสวนสนุกยังไม่กล้านั่ง
เมื่อเห็นสีหน้าหวาดกลัวของเธอ เย่อิ่งจึงเสนอเผยหานโจวว่า “ไม่อย่างนั้นก็ให้เธออยู่บนเรือเหาะไปเถอะ ยังไงไปด้วยก็ช่วยอะไรไม่ได้อยู่ดี”
“ไม่ ไม่สิ ไม่ได้” หลินจิ่วรีบคว้าเผยหานโจวที่อยู่ข้างตัวไว้ทันที “ฉันกับเผยหานโจวแยกจากกันไม่ได้ แม้แต่ชั่วขณะเดียวก็ไม่ได้ เรื่องกระโดดร่มอะไรนั่นฉันรับมือได้”
เผยหานโจวหันมามองเธอ
ท่ามกลางแสงสลัว ใบหน้าของหลินจิ่วซีดจนแข็งค้าง ปลายนิ้วกำแขนเสื้อของเขาแน่น แต่ดวงตาคู่นั้นกลับดื้อรั้นอย่างถึงที่สุด ไม่ยอมแสดงความหวาดกลัวออกมา
มุมปากของเขาขยับเล็กน้อย แต่ไม่ได้พูดอะไร
ทว่าในดวงตากลับมีความหมายล้ำลึกบางอย่างผุดขึ้นมา