เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 129 เผยหานโจว ไข่ของนายไปไหนแล้ว?
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าหม่นเทา เสียงลมครวญคราง
หลินจิ่วตามเผยหานโจว เย่อิ่ง และหมิงซานมาถึงลานว่างนอกที่หลบภัย
เมื่อเธอเงยหน้ามอง “เรือเหาะ” ที่พูดถึงทั้งตัวก็ถึงกับชะงักงัน
สิ่งที่เห็นคือเรือเหาะลำมหึมาจอดอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพัง ยิ่งใหญ่อลังการเกินกว่าจินตนาการของเธอ
ลำเรือสีเทาเงินดูราวกับสัตว์ยักษ์กำลังนอนทอดกาย เกราะแข็งแกร่งสะท้อนแสงเย็นเยียบยามเช้า ถุงลอยตัวพองสูงแผ่ยาวราวกับม่านสวรรค์
ห้องโดยสารติดตั้งราวกั้นเสริมความแข็งแรงและช่องสังเกตการณ์ รอบลำเรือปักเสากระโดงเหล็กยาวเอาไว้ ส่วนเครื่องขับดันด้านล่างยังคงส่งเสียงดังกึกก้องทุ้มต่ำ พัดพาคลื่นลมปราณที่สะเทือนแก้วหูขึ้นมา
หลินจิ่วชะงักลมหายใจและถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว
เย่อิ่งอดอวดไม่ได้ “เพิ่งเคยเห็นครั้งแรกล่ะสิ ยัยบ้านนอก? นี่คือพาหนะที่เร็วที่สุดในระบบที่หลบภัย!”