กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 119 รู้งี้ไม่น่าลูบแมวเลย
หลินจิ่วไม่ได้รู้สึกดีใจเลยแม้แต่น้อยเพราะคำชมของระบบหรือการทำภารกิจสำเร็จ
เธอก้มมองเกล็ดมังกรในมือ ขอบของมันยังมีเส้นเลือดติดอยู่ สัมผัสเย็นเยียบและแข็งกระด้าง เมื่อครู่นี้เธอออกแรงอยู่นานกว่าจะดึงมันออกมาได้ ตอนนั้นแทบจะเป็นการฉีกทั้งเกล็ดทั้งเลือดเนื้อออกมาพร้อมกัน
เดิมทีเธอคิดว่าเกล็ดมังกรมีมากมายราวกับขนวัว ต่อให้เผยหานโจวเสียไปสักเกล็ดก็น่าจะไม่รู้สึกอะไร แต่ร่างของชายหนุ่มกลับขดเกร็งแน่น ไหล่และแผ่นหลังสั่นกระเพื่อมอย่างรุนแรง ทั้งตัวสั่นเทาราวกับถูกตรึงไว้กับความเจ็บปวด
มันเจ็บขนาดนั้นเลยเหรอ? ก่อนหน้านี้ตอนผ่าตัดล้างแผลโดยไม่มียาชา เขายังไม่เคยสั่นขนาดนี้เลย
สุดท้ายก็ทำให้เขาทรมานจนได้สินะ... รู้อย่างนี้ไม่ลูบแมวแต่แรกก็ดี