กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 118 พรุ่งนี้ก็คงดีขึ้น
หลินจิ่วแทบจะกลอกตาใส่เย่อิ่งกับหมิงซานต่อหน้า
ตอนทำงานอยู่บริษัท ต่อให้เถ้าแก่ของเธอจะเสียสติแค่ไหน ก็คงไม่พูดกับเธอว่า
“ไป ดึงผมของลูกค้าฝั่งตรงข้ามมาให้ฉันสักสองสามเส้น”
แต่ตอนนี้กลับดีเหลือเกิน ระบบถึงกับสั่งให้เธอไปถอนเกล็ดอย่างจริงจัง?
หลินจิ่วแอบด่าในใจว่า “เสียสติไปแล้ว”
แต่พอก้มหน้าคิดดู เธอก็ลังเลขึ้นมาเล็กน้อย
เกล็ดบนตัวเผยหานโจว… มีเยอะจริง ๆ ตั้งแต่น่องไปจนถึงหัวไหล่ ละเอียดแน่นราวกับเกราะเกล็ด เธอสังเกตเห็นอย่างตาไวว่าเกล็ดบางแผ่นมีขอบงุ้มขึ้นเล็กน้อย ดูเหมือนเวลาคนผมร่วง—น่าจะ…ไม่ถือสาหากหลุดไปสักหนึ่งสองแผ่นหรอกมั้ง?