เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 45 ในที่หลบภัยมีซอมบี้
แววตาของเผยหานโจวเปลี่ยนไปในทันที ราวกับหมาป่าที่ถูกคนเหยียบหาง มันหันขวับไปจ้องเธอเขม็ง
“จ้องฉันทำไม?” หลินจิ่วไม่กลัวเลย ขอแค่ระยะห่างพอเหมาะ เผยหานโจวก็คว้าคอเธอไม่ได้ และเธอรู้ว่าเผยหานโจวติดใจเรื่องอะไร “คุณอยากลุกขึ้นยืนไหม? หรือว่าจะเตรียมนั่งเป็นคนอัมพาตอยู่บนพื้น พรุ่งนี้เช้าตอนผู้ใต้บังคับบัญชาของคุณกลับมา แล้วทำให้เขาผิดหวัง?”
«ติ๊ง~ 2 พระเอกอารมณ์สั่นไหว ได้แต้ม~ »
หลินจิ่วได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบ แต่ไม่ได้รู้สึกดีใจเลยแม้แต่น้อย ได้แต่จ้องเผยหานโจวต่อไปอย่างใจเย็น
เผยหานโจวนิ่งเงียบไปหลายวินาที กรามขยับเบา ๆ ราวกับกำลังเคี้ยวความหยิ่งทะนงก้อนสุดท้ายให้แตกสลาย แล้วเอ่ยเสียงต่ำอย่างยากลำบาก “พยุงผมขึ้นมา”
หลินจิ่วพยักหน้า กดไหล่เขาไว้ “ได้ งั้นฟังคำสั่งฉัน อย่าออกแรงมั่ว”
“งอเข่าซ้ายให้มากที่สุด ยันตัวไว้กับฉัน”
“ดี เท้าขวาวางให้แน่น เอาละ สาม สอง หนึ่ง...”
ชายหนุ่มกัดฟัน กล้ามเนื้อแก้มสั่นเทา เหงื่อเย็นเต็มศีรษะในที่สุดก็รวมตัวกันเป็นหยดน้ำ