เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 44 โชคลาภก้อนโตขนาดนี้มาแบบกะทันหันเกินไปจริง ๆ
เย่อิ่งสะดุ้งเฮือกเพราะถูกเผยหานโจวตะคอก เผยหานโจวผู้สุขุมเยือกเย็นต่อให้ฟ้าถล่มก็ยังหนักแน่นราวภูเขา ไม่เคยตะคอกเขาเลยสักครั้ง
ต้องเป็นแบบนี้แน่! เขาถูกผู้หญิงคนนี้ข่มขู่
“ไม่ ฉันไม่ไป ฉันจะปกป้องท่านผู้บัญชาการ” เด็กหนุ่มตาแดงก่ำ ปักดาบใหญ่ลงกับพื้น “ผู้หญิงชั่วร้าย ฉันไม่รู้ว่าผู้บัญชาการมีจุดอ่อนอะไรอยู่ในมือเธอ แต่ฉันไม่ยอมให้เธอรังแกเขาเด็ดขาด... เธอ เธอจะตีก็ตีฉัน!”
พูดพลางเขาก็เริ่มจะปลดเข็มขัดกางเกง
หลินจิ่วไม่เคยเห็นเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน เพิ่งจะพูดอะไรสักหน่อย จู่ ๆ ข้างนอกก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นอีก
ที่ประตูมีเสียงหวานใสดังขึ้น
“พี่ อยู่ข้างในไหม? ขอโทษนะที่ฉันมาช้า ยังต้องให้ฉันเฝ้าประตูอีกไหม?”
เฟยเอ๋อร์ผลักประตูเข้ามา ชายกระโปรงพลิ้วเบา ทำหน้าไร้เดียงสาชะโงกหัวเข้ามา พอมองแวบเดียวก็เห็นเย่อิ่งตาแดงกำลังปลดกางเกง หลินจิ่วแก้มแดงระเรื่อ เผยหานโจว...กางเกงยาวรูดลงมาครึ่งหนึ่ง (ถึงจะมีกางเกงในอยู่ก็เถอะ!)
ภาพทั้งฉากราวกับข้าวโพดเนยที่ใส่เข้าไมโครเวฟ แตกกระจายเละเทะ