กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 132 กระต่ายที่แตกสลาย
ซ่งชิงไต้รีบย่อตัวลงเก็บเศษชิ้นส่วนเหล่านั้น พลางเอ่ยขอโทษไม่หยุด “ฉันไม่ได้ตั้งใจ จริง ๆ ฉันไม่ได้ตั้งใจ...”
ยิ่งพูดเธอก็ยิ่งร้อนรน น้ำเสียงเจือความเสียใจอย่างชัดเจน
แต่ลี่หวยชวนกลับยื่นมือห้ามเธอไว้ จับข้อมือเธอดึงเบา ๆ แล้วพยุงให้ลุกขึ้น
“ไม่ต้องเก็บ ระวังจะบาดมือ” เขาพูด “คุณขึ้นไปข้างบนก่อนเถอะ ผมจะให้คนมาจัดการ”
ซ่งชิงไต้เหลือบมองเขาอย่างระมัดระวัง
ใบหน้าเขาไร้อารมณ์ จนดูไม่ออกว่าโกรธอยู่หรือไม่
แม้ในใจเธอจะยังไม่แน่ใจ แต่ก็พยักหน้าว่าง่าย ก่อนหมุนตัวเดินขึ้นชั้นบน
เดินไปได้ไม่กี่ก้าว เธอก็ยังหันกลับไปมองเศษชิ้นส่วนบนพื้นอีกครั้ง รู้สึกเสียดายแทบขาดใจ