กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 131 กระต่ายเซรามิกสีชมพู
หลินเซิงนวดก้อนดินเหนียวในมืออย่างเบื่อหน่าย สีหน้าด้านชา
เขาก้มมองก้อนดินตรงหน้าที่ค่อย ๆ เป็นรูปเป็นร่าง แล้วมองมือทั้งสองข้างของตัวเองที่ในอดีตเคยจับปืนถือไม้พลอง ชั่วขณะหนึ่งก็รู้สึกเหม่อลอยไปบ้าง
โชคชะตานี่ช่างคาดเดายากจริง ๆ
ปีที่แล้วเขายังช่วยลี่เย๋เอาตัวกันขวดเหล้าอยู่เลย ปีนี้เขากลับต้องมาปั้นแจกันให้ลี่เย๋เสียแล้ว
เขาหาวหวอด เปลือกตาเริ่มจะปิดลง
งานเซรามิกพวกนี้ จะว่าเหนื่อยก็ไม่เหนื่อย จะว่าว่างก็ไม่เชิง แต่เป็นความน่าเบื่อจนชวนให้ง่วงนอน
เขาทนไม่ไหวจริง ๆ จึงแอบเหลือบมองไปด้านข้าง อยากจะดูว่าความคืบหน้าของลี่เย๋เป็นอย่างไรบ้าง