ตอนที่ 30 ไปทะเลกับซ่งชิงเหิง

ตอนที่ 30 ไปทะเลกับซ่งชิงเหิง

ค่ำวันศุกร์ ถนนสายหลักของเมืองรถติดสาหัสอย่างยิ่ง

ซ่งชิงเหิงเป็นคนขับ ซ่งชิงไต้อยู่ที่ที่นั่งข้างคนขับ เสียงผู้หญิงจากระบบนำทางดังเตือนทุกห้านาทีว่า “ข้างหน้าการจราจรติดขัด คาดว่าจะใช้เวลาสิบห้านาที”

ทั้งสองคนไม่ได้รีบร้อน คุยกันเรื่อยเปื่อย วิทยุเปิดเพลงเก่า แสงอาทิตย์อัสดงนอกหน้าต่างรถเปลี่ยนจากสีส้มอมแดงกลายเป็นสีม่วงอมเทา ในที่สุดก็จมหายไปหลังตึกรามบ้านช่อง ไฟถนนเริ่มสว่างขึ้นทีละแถว

ตอนที่ถึงเมืองข้างเคียงก็เกือบสามทุ่มแล้ว

โรงแรมริมทะเลแห่งนั้นอยู่ไม่ไกลจากทางลงทางด่วน ผนังภายนอกสีขาว ในลานปลูกต้นกล้วยไว้สองสามต้น ในล็อบบี้เปิดไฟสีเหลืองนวล