กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 29 นายไม่อยากยุ่งเลยสักนิด
ตอนที่เสิ่นซิงอวี่เดินออกมาจากร้านอาหาร พระอาทิตย์กำลังแผดเผาตรงตำแหน่งกลางศีรษะพอดี
เขาหรี่ตายืนอยู่ริมถนนไม่ถึงครู่เดียว ก็ดึงประตูขึ้นรถ หักพวงมาลัย ไม่ได้มุ่งหน้าไปทางตระกูลเสิ่น
รถแล่นผ่านสามสี่แยก เลี้ยวเข้าสู่ย่านธุรกิจที่แพงที่สุดของไห่เฉิง
เมื่ออาคารตระกูลลี่ปรากฏขึ้นตรงหัวมุมถนน เขามองตัวอักษรไม่กี่ตัวบนดาดฟ้าผ่านแว่นกันแดดแล้วเหยียบคันเร่ง
แผนกต้อนรับจำเขาได้ ไม่ได้ขัดขวาง และปล่อยให้ผ่านไปโดยตรง
เขานั่งลิฟต์ส่วนตัวขึ้นไปยังชั้นบนสุด เดินผ่านทางเดินที่ปูด้วยพรมสีเทาเข้ม นั่งลงบนโซฟาในโซนต้อนรับ ไขว่ห้างรอคน
รออยู่ประมาณยี่สิบนาที ประตูบานคู่ของห้องประชุมตรงสุดทางเดินก็ถูกคนผลักเปิดออกมาจากด้านใน