กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 23 แม่สกุลซ่งนัดเดินห้าง
“โธ่ ก็แค่นั้นแหละ... พูดติดปากไปเองไม่ใช่เหรอ” อันหย่าหัวเราะแห้ง “เขาก็แก่กว่าฉัน แถมยังเป็นผู้มีอิทธิพลตัวเป้ง เรียกพี่ก็แสดงความเคารพไง แกเข้าใจใช่ไหม”
“อ๋อ” ซ่งชิงไต้ไม่ได้พูดอะไรต่อ
อันหย่าเองก็ไม่รู้ว่าเธอเชื่อหรือยัง
แต่ตนเองก็ไม่มีความกล้าที่จะแต่งเรื่องต่อไปแล้ว
ขืนพูดต่อ เธอคงกลัวปากตัวเองจะเก็บไม่อยู่ จนเผลอสะกิดเจาะกระดาษหน้าต่างที่ว่า ‘ลี่หวยชวนแท้จริงแล้วคือลูกพี่ลูกน้องแท้ของฉัน’ ขาดกระจุย
เธอรีบเปลี่ยนหัวข้อ เอาศอกสะกิดแขนซ่งชิงไต้ “นี่ ทำไมแกถึงสนใจเรื่องที่เขารู้จักฉันขนาดนี้นะ หรือว่า... หืม? คิดอะไรกับเขาหรือเปล่า”