กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 22 อันอันไปรู้จักลี่หวยชวนได้อย่างไร
โมเมนต์ที่ซ่งชิงไต้โพสต์มีไม่มาก แค่ไม่กี่โพสต์ เลื่อนเพียงสองทีก็ถึงก้นบึ้งแล้ว
แต่เนื้อหากลับมีความเป็นหนึ่งเดียวกันอย่างยิ่ง ล้วนเป็นของกินทั้งสิ้น
ภาพโคลสอัปซาลาเปาทอดที่มีไอน้ำกรุ่น พร้อมแคปชัน “เพื่อนร่วมห้องซื้อกลับมาจากวิทยาเขตเก่า ซึ้งจนน้ำตาไหล”
ภาพแก้วชานมภาพหนึ่ง “ต่อแถวตั้งสี่สิบนาทีในที่สุดก็ได้กิน คุ้มค่ามาก”
และยังมีภาพการจัดจานของหวานอันประณีตอีกภาพหนึ่ง มีแคปชันเพียงแค่สี่คำ “ใครบางคนซื้อให้”
สายตาของลี่หวยชวนหยุดชะงักอยู่ที่คำสี่คำนั้นครู่หนึ่ง
ใครบางคน
ใครบางคนที่ว่านี้ ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นซ่งชิงเหิง