กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 122 วิกฤตเครือข่ายจวี้ลู่ปะทุ
“ฉันเห็นเธอร้องไห้เสียใจขนาดนั้น อีกอย่างในเมื่อเสี่ยวไป๋ตายไปแล้ว ก็ต้องตายอย่างมีคุณค่าไม่ใช่เหรอ”
เจิ้งชวนแก้ตัวน้ำขุ่น ๆ “เธอเอามันไปฝัง สุดท้ายก็เน่าเปื่อยย่อยสลายไปอยู่ดี แต่พอกินเข้าไปมันไม่เหมือนกัน มันช่วยทำให้เธออารมณ์ดีขึ้นได้”
“เธอเลี้ยงมัน ก็เพื่อให้มันมอบคุณค่าทางอารมณ์ให้ไม่ใช่เหรอ เลี้ยงไว้กับกินเข้าไป ก็ได้คุณค่าทางอารมณ์เหมือนกัน มีอะไรไม่ถูกต้องตรงไหน”
เสิ่นหลีถูกคำพูดของเจิ้งชวนกล่อมจนหลงวนตาม พอคิดดูแล้ว ก็จริงของเขา
อีกอย่างเนื้อกระต่ายตุ๋นแดงนี่ก็อร่อยเหลือเกิน
สีหน้าของนางแสดงความสับสนลังเลอยู่นาน จากนั้นก็เงยหน้าถาม “มีข้าวสวยไหม”
“มี” เจิ้งชวนถอนหายใจด้วยความโล่งอก