กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 121 ฉันขอข้าวสวยสองถ้วย!
“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพ่อฉันเป็นประสาทอะไรขึ้นมา ใครก็ห้ามไม่อยู่เลย” เริ่นอี้ที่อยู่อีกฝั่งก็พูดไม่ออกบอกไม่ถูกเช่นกัน
“เอาเถอะ น้าเขยนี่ไม่ไว้ใจพี่ชวนของเราจริง ๆ” ซ่งปินแสดงสีหน้าจนปัญญา “เช่นนั้นก็ช่างเถอะ อย่างไรบ้านพวกนายก็มีเงิน เงินแค่นี้ขาดทุนไหวอยู่แล้ว”
“อะไรกัน เงินมีมากแค่ไหนก็เอามาโปรยเล่นไม่ได้นะ นายช่วยบอกให้เจิ้งชวนคิดหาหนทางหน่อยสิ” เริ่นอี้เริ่มร้อนใจขึ้นมาบ้าง
“พี่ชวน มีหนทางไหม” ซ่งปินหันไปมองเจิ้งชวนที่อยู่ข้าง ๆ เขาเปิดลำโพงสนทนาไว้นานแล้ว
“คุณหนูเริ่น นิสัยพ่อเธอก็เหมือนกับเธอนั่นแหละ” เจิ้งชวนดูกระวนกระวายน้อยมากและสงบนิ่งอย่างยิ่ง “เงินก้อนนี้ก็คิดเสียว่าซื้อบทเรียนไปแล้วกัน”