กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 315 ผูกผมร่วมเรียงเคียงหมอน (หนึ่ง)
ยามเช้าตรู่
แสงอรุณสีครามเข้ามาแทนที่ม่านราตรี ปลุกแสงประกายรับรุ่งสางให้ตื่นขึ้น
เสียงที่ค่อนข้างจอแจดึงอวี๋ซีออกมาจากห้วงนิทรา
“ซีเอ๋อร์ คนจากทางพระราชวังมากันแล้ว รีบตื่นเร็วเข้า ประเดี๋ยวจะเลยฤกษ์ยาม”
เสียงร้อนรนของอาหลี่ดังขึ้นนอกประตูห้อง
“อืม” อวี๋ซีพิงหัวเตียงแล้วตอบรับอย่างเกียจคร้าน
จากนั้นถึงค่อยๆ ลุกขึ้นมา มัดรวบผมยาวสลวยจรดเอวไว้หลวมๆ แบบง่ายๆ
ที่จริงกลางคืนเขาจะนอนหรือไม่นอนก็ไม่ได้สำคัญอะไร แต่หอจิ้งอวี่แห่งนี้มีความหมายพิเศษต่อเด็กหนุ่มอย่างยิ่ง
อีกอย่างชีหลานก็คงไม่ยอมด้วย