กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 295 เฟิ่งอู๋ชิง
“ข้าไม่ได้มาจากแดนมาร แต่มาจากแดนล่างอย่างที่พวกเจ้าเรียกกัน”
“อ้อ?” พออวี๋ซีได้ยินแบบนี้ก็เริ่มสนใจขึ้นมา
นี่มันไม่เหมือนกับตัวเองหรอกหรือ
“ไม่ทราบว่าแม่นางมีนามว่าอะไร”
เมื่อมองดูจักรพรรดิชายตรงหน้าที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์อันเย้ายวน ไม่มีท่าทีหยิ่งยโสถือตัวแบบฮ่องเต้แม้แต่น้อย ราวกับกำลังพูดคุยกับตนอย่างสงบนิ่ง หญิงสาวก็จ้องมองเขาอย่างลึกซึ้งอีกครั้ง
“หากเราคิดจะฆ่าเจ้า แม่นางคงไม่มีชีวิตอยู่มาจนถึงตอนนี้หรอก” เมื่อเห็นนางเงียบไปอีก อวี๋ซีก็หัวเราะเบาๆ แล้วพูดขึ้น
“หรือไม่ก็คงส่งตัวแม่นางให้สำนักเซียนว่างยวี่ไปนานแล้ว”
พอได้ยินคำนี้ หญิงสาวก็นึกถึงสิ่งที่จักรพรรดิชายตรงหน้าเพิ่งพูดไปก่อนหน้านี้ นางไม่สงสัยในคำพูดนั้นแม้แต่น้อย