กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 241 ไม่รู้คืนวันเวลา
ยามค่ำคืน
ท้องฟ้าที่ทอประกายแดงสลัวอยู่ตลอดเวลานั้น เมฆหมอกสีเทามัวเริ่มจับตัวหนาทึบขึ้นเรื่อยๆ หมอกสีดำแผ่ปกคลุมทั่วผืนฟ้า ราวกับผ้าดำผืนยักษ์ที่คลี่กางบดบังทุกสรรพสิ่งไว้ข้างใต้
เมื่อมองไปทางทิศเหนือ มีเพียงแสงเรืองสีขาวอมเทาจุดเล็กๆ ดูเหมือนแสงหม่นจางเพียงจุดนี้ จะเป็นจุดอ้างอิงเดียวในการบอกทิศทางของแดนมาร
“ที่แท้ก็ยังมีกลางคืนด้วยนี่นะ....”
บนหลังคาตำหนักข้างของวังโยวหมัว เด็กหนุ่มชุดแดงนั่งอยู่ตามลำพัง ดวงตางดงามมองไม่ออกว่ากำลังคิดอะไรอยู่ คล้ายมีความกลัดกลุ้มระคนอยากรู้อยากเห็น