กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 213 สร้างความวุ่นวาย
เช้าตรู่
ท้องฟ้ามืดครึ้มค่อยๆ ถูกแทนที่ด้วยสีฟ้าคราม ทิวเขาทอดยาวต่อกัน สายหมอกสีขาวลอยอ้อยอิ่ง ลมเช้าพัดผ่านสันเขาเคาะม่านหน้าต่างของแต่ละบ้านเบาๆ เป็นสัญญาณบอกว่าวันใหม่มาถึงแล้ว
ลมหนาวนอกหน้าต่างพัดพาเกล็ดหิมะบางเบา ใบไม้สั่นไหว สลัดเกล็ดหิมะร่วงหล่นสู่ผืนดิน เด็กซนบางคนตื่นแต่เช้ามาวิ่งเล่นในลานบ้านแล้ว
ภายในห้องบนราชรถเหินฟ้า อวี๋ซียื่นหัวออกมาจากผ้าห่มครึ่งหนึ่ง ดวงตาคู่สวยเต็มไปด้วยความมึนงง พอกวาดตามองรอบตัวคร่าวๆ ก็ล้มตัวลงนอนตามเดิม ดวงตาเย้ายวนคู่นั้นไร้ซึ่งประกายเสน่ห์อย่างที่เคยมีในยามปกติ
“เฮ้อ...” เขาพ่นลมหายใจออกมายาวเหยียด แล้วฝืนยันตัวขึ้นนั่งพิงผนัง