กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 212 ระบำกระบี่
ตำหนักเซิ่งชาน เมื่อช่วงเวลาก่อนหน้านี้
ภายในห้องชั้นในอันเก่าแก่ ประตูหินที่ดูธรรมดาบานหนึ่งเปิดออกกะทันหัน หญิงชราในชุดคลุมยาวสีทอง ผู้มีใบหน้าผ่านโลกมาเนิ่นนาน ผมขาวเต็มศีรษะ ดูวัยล่วงเลยหกสิบปีค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา เค้าโครงบนใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยนั้น ละม้ายคล้ายกับเสออินและเสอหร่วนสองแม่ลูกอยู่บ้าง
เวลานี้ใบหน้าอันแก่ชราของนางบึ้งตึงอย่างยิ่ง ไอปราณโบราณสายหนึ่งบนร่างคล้ายจะเล็ดลอดออกมาอย่างคุมไม่อยู่ พัดจนเปลวเทียนรอบด้านไหวระริกจวนจะดับ ถ้วยชาทั้งสี่ใบในห้องแตกกระจายกะทันหัน ก่อนจะแหลกละเอียดกลายเป็นผุยผง
“หึ” หญิงชราส่งเสียงฮึดฮัดทางจมูกเบา ๆ สะกดเพลิงโทสะในอกลงไป แล้วจึงค่อย ๆ ปิดตาลงอีกครั้ง ประตูหินก็ค่อย ๆ ปิดสนิทลงตามเดิม