กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 189 คลื่นใต้น้ำ
ฟ้าเริ่มมืดลงเรื่อยๆ แสงอาทิตย์อัสดงสีแดงเรื่อตรงขอบฟ้าค่อยๆ ลับหายไป มองไปทางไหนก็เห็นแต่ความมืดมัว ลมหนาวพัดพาความเย็นยะเยือกเสียดแทงกระดูก เกล็ดหิมะโปรยปรายปลิวว่อนไปทั่วกลางเวหา
อวี๋ซีค่อยๆ เดินออกมาจากเรือนหลัง มือเรียวยกขึ้นเบาๆ ดวงตามีเสน่ห์เย้ายวนทอดมองขึ้นไปบนท้องฟ้าอันมืดครึ้ม เกล็ดหิมะเกล็ดหนึ่งร่วงหล่นลงมาบนฝ่ามืออยู่นานก็ไม่ยอมละลาย ราวกับอาลัยอาวรณ์เด็กหนุ่มตรงหน้าเหลือเกิน
“หิมะตกแล้วหรือ” อวี๋ซีละสายตากลับมาพลางพึมพำเสียงเบา ย่างก้าวชดช้อยค่อยๆ พาตัวเองเดินมาถึงลานกว้างตรงราชรถเหินฟ้า
บนลานกว้างนั้น ตวนจิงเถียนกับสามีตัวน้อยของนางและซู่หลินต่างก็อยู่ที่นี่ มีเพียงฟู่อี้คนเดียวที่ไม่รู้ว่าหายหัวไปไหน