กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 188 คราวหน้าก็ผิดอีก
ณ ท้องพระโรงหลังเก่าแห่งหนึ่งในตำหนักเซิ่งชาน หญิงวัยราวห้าสิบปีค่อยๆ ลืมตาขึ้น แววตาคู่นั้นไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึก หากจะหาคำมาบรรยายก็คงมีเพียงคำว่า “ขุ่นมัว” คล้ายกับซุกซ่อนสิ่งที่ไม่กระจ่างแจ้งและยากจะเอ่ยออกมาไว้ภายใน
เรือนผมยาวสลวยของนางมิได้มัดรวบไว้แต่อย่างใด หากแต่หวีไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยทิ้งตัวลงบนแผ่นหลัง นางสวมชุดคลุมยาวสีทองหรูหราที่ปักลายเกลียวคลื่นเป็นระลอก ยามแสงเทียนสาดส่องลงมา คล้ายกับเกลียวคลื่นเหล่านั้นมิใช่ภาพนิ่ง
เมื่อนางลุกขึ้นยืน บรรยากาศรอบท้องพระโรงพลันสงัดเงียบจนถึงขีดสุด ทว่านั่นมิใช่แค่บรรยากาศ หากแต่เป็นแรงกดดันอันหนักหน่วงที่แผ่ออกมาจากตัวนางเอง หากมีใครยืนอยู่ตรงนี้ ย่อมไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง