ตอนที่ 168 นี่ต่างหากถึงจะเรียกว่าจิ้งจอก

ตอนที่ 168 นี่ต่างหากถึงจะเรียกว่าจิ้งจอก

ฟู่อี้มองดูภาพตรงหน้าแล้วค่อย ๆ ถอยกลับไปยืนประจำที่ มีแค่ผู้ชายคนนี้คนเดียวเท่านั้นแหละที่กล้าพูดจากับองค์รัชทายาทแบบนั้น แถมพระองค์ยังทอดพระเนตรมองด้วยแววตาเอ็นดูเสียอีก

ซู่หลินเห็นเข้าก็ทำตามอย่างว่าง่าย รีบถอยฉากไปอยู่อีกด้านหนึ่ง

ตอนนี้นางยังไม่ค่อยหายตกใจกับเรื่องเมื่อครู่นัก ถึงอย่างนั้นก็ยังเดินเข้าไปประสานมือคารวะฟู่อี้ตามมารยาท

“ขอบคุณที่ท่านเมตตาละเว้นชีวิต”

“ข้าแค่ทำตามคำสั่ง หากเมื่อครู่องค์รัชทายาทไม่ห้ามไว้ ข้าไม่คิดจะยั้งมือหรอก” ฟู่อี้ตอบเรียบ ๆ เป็นการตัดบทสนทนากับคนที่ต้องมาร่วมงานกันในวันหน้าไปเสียดื้อ ๆ

ซู่หลินได้ยินแบบนั้นก็ไม่พูดอะไรต่ออีก