ตอนที่ 166 ไม่ได้หวังดี

ตอนที่ 166 ไม่ได้หวังดี

ยามเย็นใกล้เข้ามา พระอาทิตย์สีแดงกลมโตคล้ายจะเอียงอายจึงซ่อนตัวหายไป เหลือไว้เพียงแสงสายัณห์สีแดงระเรื่อที่แผ่กระจายอยู่เหนือม่านเมฆจนไม่อาจหลบพ้น

ม่านราตรีบนฟากฟ้ายังไม่ทันคลุมผืนดินจนมิด เสียงลมกรรโชกแรงก็พัดหวีดหวิวขึ้นมา พาเอาฝุ่นผงปลิวว่อนไปทั่ว

ภายในห้อง อวี๋ซีมองอาหารจานแล้วจานเล่าบนโต๊ะอย่างอารมณ์ดี เขาเดินไปเปิดหน้าต่างแล้วจุดเทียนที่เชิงเทียน แสงไฟสว่างขึ้นช่วยขับไล่ความสลัวในห้อง บรรยากาศแบบนี้ช่างอบอุ่นและสบายใจเหลือเกิน