ตอนที่ 147 แววแห่งผู้เป็นเอก

ตอนที่ 147 แววแห่งผู้เป็นเอก

เวลาค่อย ๆ ไหลผ่านไป ภายในถ้ำตอนนี้ ผนังหินขรุขระรอบทิศถูกแผ่นน้ำแข็งเกาะกุม หินงอกหินย้อยถูกเคลือบด้วยชั้นน้ำแข็งหนา หยดน้ำที่กำลังจะหยดลงมาจากซอกหินก็ถูกไอหนาวเย็นยะเยือกแช่แข็งไว้กลางคัน กลายเป็นเม็ดอัญมณีใสแวววาว

ชีหลานมีประกายแสงสีทองหมุนวนอยู่รอบตัว นางมองเด็กหนุ่มที่เริ่มสงบลงเรื่อย ๆ สายตาเรียบนิ่งฉายแววประหลาดใจ กลิ่นอายนี้แฝงความเลือนรางไว้ใต้ความหนาวเหน็บ ดั่งสงบนิ่งแต่พร้อมเคลื่อนไหว หากไม่ผิดไปจากที่คิด นี่คือกายาเหมันต์บรรพกาล กายาเต๋าแต่โบราณกาลที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง