กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 146 กายเต๋าตื่นรู้
ยิ่งเดินลึกเข้าไป แสงสว่างก็ยิ่งส่องไม่ถึง ทำให้มองทางลำบากมาก โดยเฉพาะหลานอวี้ที่ทำได้แค่เกาะแขนจวี่อี๋ไว้แน่น พลางชะโงกหัวเล็กๆ มองไปข้างหน้าเป็นพักๆ
หญิงสาวอีกสามคนกลับไม่รู้สึกลำบากอะไร แววตาแต่ละคนมีประกายแสงไหวระริก แต่สำหรับอวี๋ซีแล้ว สภาพแบบนี้ถือว่ากำลังพอดีทีเดียว
เรื่องอื่นไม่กล้าพูด แต่เรื่องสายตาในความมืดมิด มีน้อยคนนักที่จะเทียบเขาได้
“มีอะไรบางอย่าง...” พอกำลังเดินอยู่ อวี๋ซีก็ชะลอฝีเท้าลงกะทันหัน ไม่ใช่แค่เขา คนอื่นๆ ก็เป็นเช่นเดียวกัน ต่างระมัดระวังตัวกันเต็มที่
ชีหลานจ้องไปข้างหน้าไม่วางตา ประกายสีทองในดวงตาวาบขึ้นไม่หยุด จวี่อี๋เองก็เช่นกัน นัยน์ตามีแสงสีเทาขาวหมุนวนอยู่ข้างใน