กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 144 พบเมี่ยวโยวอีกครั้ง
ยิ่งเดินลึกเข้าไปใจกลางป่า พื้นดินก็ยิ่งดูราบเรียบขึ้น ทว่าต้นไม้พวกนี้กลับยิ่งลำต้นหนาใหญ่และขึ้นกันอย่างหนาแน่น ราวกับผืนป่าโบราณที่ยังไม่เคยมีผู้ใดเหยียบย่างเข้ามา รอบด้านไม่เห็นร่องรอยการมาเยือนของมนุษย์แม้แต่น้อย มีเพียงรอยเท้าของสัตว์ป่าดุร้ายนานาชนิดเหยียบย่ำกันแน่นขนัด และยังแว่วเสียงคำรามแปลกๆ ดังขึ้นเป็นระยะ
ทันทีที่ก้าวเข้าสู่พื้นที่ใจกลางนี้ อวี๋ซีก็รู้สึกอึดอัดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด พลังงานบางอย่างในอากาศทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เหมือนกับจะล่อลวงจิตใจคน หากไม่ระวังแม้เพียงนิด ก็จะรู้สึกหงุดหงิดกระวนกระวายอย่างยิ่ง