ตอนที่ 143 ป่าผานโห่ว

ตอนที่ 143 ป่าผานโห่ว

พอเดินเข้ามาในป่าแล้งแห่งนี้ ดูเหมือนดินแถวนี้จะแห้งผากเกินไป ต้นไม้ใบหญ้าเลยกลายเป็นสีเหลืองซีดกันหมด ต้องเดินลึกเข้าไปเรื่อยๆ ถึงจะเริ่มเห็นใบไม้สีเขียว เนินดินที่พูนสูงขึ้นมากับหินก้อนใหญ่เรียงรายราวกับเป็นปราการคุ้มกัน เดินไปไม่เท่าไรก็เจอเข้าแล้ว ข้างในนี้มีพงหนามขึ้นอยู่เต็มไปหมด ท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบสงัดกลับมีเพียงไอความร้อนระอุ ชวนให้หงุดหงิดกระสับกระส่ายได้ง่ายๆ

ซี่——

อวี๋ซียื่นมือออกไป หมอกน้ำค้างแข็งพลันควบแน่น ไอเย็นยะเยือกสายหนึ่งแช่แข็งงูตัวยาวที่กำลังแลบลิ้นแฉกๆ เอาไว้ทันที