ตอนที่ 138 ธรรมเนียมต่างแดน

ตอนที่ 138 ธรรมเนียมต่างแดน

หูจู๋ เป็นชื่อเรียกสั้น ๆ ที่หลายคนใช้เรียกแผ่นดินผืนนี้ ความจริงมันมีชื่อเต็มยาวเหยียดที่คนท้องถิ่นขนานนามว่า หรงซาหลี่หูหลินซู่จู๋

คนท้องถิ่นคงไม่รู้สึกแปลกอะไร แต่พวกคนนอกฟังแล้วลิ้นพันกัน เลยพากันเรียกสั้น ๆ แบบนี้แทน

พอยืนมองลงมาจากยอดเขาสูง กวาดตาดูภูมิประเทศ ทั้งหมดที่เห็นล้วนมีแต่ความแห้งแล้ง ลมทรายพัดพาเอาเศษหินปลิวว่อนไปตกอีกฝั่งอยู่เป็นประจำ

ในแถบนี้หาต้นไม้ใหญ่แทบไม่เจอ ทางเดินขรุขระเต็มไปด้วยหินผารูปร่างพิลึกพิลั่น แดดร้อนระอุแผดเผาผืนดินอยู่ทุกวัน ทำให้พืชพรรณแถบนี้ขึ้นได้บางตามาก แทบมองไม่เห็นใบไม้เขียว ๆ แม้แต่ใบเดียว จะมีก็แต่พุ่มหนามชื่อ “คาเหมิง” ที่กำลังผลิบานดอกสีแดงสด