กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 136 เตรียมตัว
เช้าตรู่ ท้องฟ้าเพิ่งสว่าง แสงสีครามจางๆ ปนอยู่ในม่านฟ้าสีหม่น ปล่อยให้สายฝนที่ก่อตัวมาเนิ่นนานโปรยปรายลงสู่พื้นดินอย่างอ่อนโยน ไร้เสียงฟ้าร้องที่ทำให้เด็กๆ หวาดกลัว มีเพียงหยาดน้ำฝนที่ชโลมหล่อเลี้ยงสรรพสิ่งอย่างเงียบเชียบ
สายลมยามเช้าหอบเอากลิ่นหอมของยอดหญ้าพัดผ่านไปมาอย่างเริงร่า ราวกับจะใช้ความสดชื่นนี้ปัดเป่าความง่วงงุนของผู้คน เพื่อเตรียมต้อนรับวันใหม่
แต่สำหรับอวี๋ซี ลมเช้าที่เย็นสบายนี้คงพัดพาความง่วงของเขาไปไม่ได้ เพราะเขาไม่ได้แค่รู้สึกง่วงเพียงอย่างเดียว
ตอนนี้เขากำลังนอนคว่ำหน้าหมดเรี่ยวแรงอยู่บนเตียง ดวงตาคู่งามหรี่ลงแล้วปิดสนิทเป็นพักๆ ก่อนจะเปิดออกเป็นเส้นบางๆ มองดูหญิงสาวที่นั่งตัวตรงอยู่ข้างโต๊ะ