ตอนที่ 45 กิ่งทองใบหยก

ตอนที่ 45 กิ่งทองใบหยก

ตะวันโด่งพ้นฟ้า

อวี๋ซีที่อ่อนเพลียแทบขาดใจเพิ่งสะลึมสะลือตื่นขึ้นมา แววตายังงัวเงียอยู่บ้าง หางตามีรอยแดงระเรื่อแต้มอยู่ พริบตานั้นเอง ความเกียจคร้านก็เผยออกมาให้เห็น

ผมยาวปรกเอวยุ่งเหยิงไปหมด ทั้งร่างดูเหน็ดเหนื่อยแถมยังแฝงเสน่ห์ยั่วยวนอยู่จางๆ

“เฮ้อ” เขาโคจรพลังปราณ ไอเย็นสายหนึ่งพวยพุ่งออกมาจากริมฝีปากที่ค่อนข้างแห้ง ใต้แพขนตายาว หางตาแดงเรื่อ คล้ายจะบวมช้ำอยู่บ้าง

อวี๋ซีไม่คิดอะไรทั้งนั้น รีบพยุงตัวลุกขึ้น คว้ากาน้ำชาตรงหน้ามารินใส่จอกดื่มไปหนึ่งจอก ถึงได้รู้สึกว่าตัวเบาสบายขึ้นมาก

พอมองม้านั่งข้างๆ เขาก็ไม่ลังเลเลยที่จะนั่งลง นั่งปรับลมหายใจอยู่เงียบๆ ครู่หนึ่ง ถึงค่อยหันไปมองเสื้อผ้าด้านข้าง