กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 44 สาเหตุ
ยามพลบค่ำราวกับผ้าดำผืนงามที่คลี่คลุมผืนฟ้า มีเพียงดวงดาวระยิบระยับที่กะพริบแสง ราวกับกำลังอวดความงามของตนอยู่บนเวทีอันไร้ขอบเขตแห่งนี้
ภายในห้อง อวี๋ซีเริ่มสะลึมสะลือไปหมดแล้ว ทว่าส่วนลึกในสมองยังคงมีความตื่นรู้ เขาอยากจะหนีไปตามสัญชาตญาณ อยากหนีไปจากแรงกดดันอันไร้ที่สิ้นสุดนี้ และความรู้สึกต่างขั้วราวกับอยู่ท่ามกลางน้ำแข็งและเปลวไฟ
เด็กหนุ่มยกน่องขึ้นเล็กน้อย เสียงกระดิ่งดังกังวานใส ราวกับกำลังส่งเสียงต่อต้านด้วยความไม่พอใจ
แต่ชีหลานหรือจะยอมให้เขาทำได้สำเร็จ นางเอียงตัวลงไปเล็กน้อย แล้วคุมน่องที่กลายเป็นสีชมพูระเรื่อเพราะความร้อนจากการดิ้นรนนั้นเอาไว้
“อยู่นิ่งๆ สิ ซีเอ๋อร์”