กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 83 พุ่งเข้าไปแล้ว
ตี้เหยียนเกอมองอีเยว่ฮวาด้วยความตะลึงงัน
เดี๋ยวนี้มหาสำนักรับศิษย์กันส่งเดชถึงเพียงนี้แล้วหรือ
อีเยว่ฮวาคงไม่คุ้นกับการพูดมากขนาดนี้ แต่ก็ยังกล่าวซ้ำด้วยสีหน้าเย็นชา “ข้ารับเจ้าเป็นศิษย์เป็นกรณีพิเศษได้”
ตี้เหยียนเกอตอบทันที “ข้าปฏิเสธ”
อีเยว่ฮวาไม่ได้เอ่ยอะไรอีก เพียงยืนอยู่ตรงหน้านาง ดวงตาเย็นเยียบดุจจันทราคู่นั้นจ้องนางอย่างแน่วแน่
ราวกับกำลังบอกว่า ไม่ว่านางจะพูดอย่างไรก็ไร้ประโยชน์ ศิษย์คนนี้นางต้องเป็นให้ได้
ตี้เหยียนเกอปวดหัวจนยกมือกุมหน้าผาก “พี่ใหญ่ ข้าเปลี่ยนข้อเรียกร้องเป็นอย่างอื่นก็ได้แล้วกระมัง”
“……” ทว่าอีเยว่ฮวายังคงยืนนิ่งมองนางอย่างเงียบงัน