กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 37 นางจะเป็นเสี่ยวหลีได้อย่างไร
ตี้เหยียนเกอนอนอยู่บนพื้นหญ้า สัมผัสสายลมอ่อนที่พัดผ่าน
นางรู้สึกเหนื่อยล้าอย่างยิ่ง เหนื่อยจนอยากหลับไปเสียเดี๋ยวนั้น ทว่า…ไม่ว่าจะพยายามอย่างไรก็หลับไม่ลง
โอสถเซียนเม็ดนี้ช่างทรงพลังจริง ๆ แม้ตอนนี้นางจะกลายเป็นคนไร้พลังไปแล้ว แต่หากไม่มีแรงภายนอกเข้ามาแทรกแซง คาดว่านางคงทนอยู่ในสภาพนี้ต่อไปได้อีกสิบวันครึ่งเดือน
สิบวันครึ่งเดือนเชียวนะ ใครจะรู้ว่าระหว่างนั้นจะเกิดเรื่องแปรผันอันใดขึ้นบ้าง
นางจึงฝืนลืมตาขึ้น