กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 27 เจ้ายังไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย
ตี้เหยียนเกอโต้กลับอย่างอดไม่ได้ “นี่ไม่ใช่คำพูดเหลวไหลหรอกหรือ ใครบ้างจะไม่เชื่อสิ่งที่เห็นตรงหน้า เคยได้ยินหรือไม่ว่าเห็นกับตาจึงเป็นความจริง?”
หญิงสาวมองตี้เหยียนเกออย่างไม่อยากเชื่อ “เจ้า…เจ้าไม่โกรธเขาหรือ? เขาเข้าใจเจ้าผิดเช่นนั้น ยังอยากให้เจ้าตาย เจ้าไม่โกรธเขาหรือ?”
ตี้เหยียนเกอกลอกตาอย่างไม่ใส่ใจ “ข้ากำลังจะตายอยู่แล้ว เขาจะทำอะไรก็ช่างเขาเถอะ”
“เจ้า…”
หญิงสาวเบิกตากว้างมองตี้เหยียนเกอ ผ่านไปครู่ใหญ่ นางจึงเอ่ยเนิบช้า “เจ้าช่างเหมือนหญิงแพศยาคนนั้นจริง ๆ”
“……” ตี้เหยียนเกอไม่รู้เลยว่าตนเหมือนใคร
หญิงสาวมองนางพลางทอดถอนใจ “แต่พวกเจ้าก็ยังไม่เหมือนกัน เพราะนางเสแสร้ง ส่วนเจ้าโง่จริง ๆ”