กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 14 ไม่ใช่เพียงเพื่อเจ้าเท่านั้น
ตี้เหยียนเกอจะยืนมองพระเอกตัวโตตายไปทั้งอย่างนี้ได้อย่างไร
หนทางกลับบ้านของนาง ต่อไปอาจต้องพึ่งพาสหายผู้นี้
ดังนั้นนางจึงแบกเขาขึ้นบ่าแล้วเดินออกไป
ตลอดทางราบรื่นดี แม้ก้อนหินจะร่วงพรูลงมาไม่หยุด แต่ตี้เหยียนเกอก็แบกเซียวเจวี๋ยออกมาได้อย่างปลอดภัย
ทันทีที่ออกมา ก็เห็นแต่ซากปรักหักพังสุดลูกหูลูกตา
พื้นที่โดยรอบในรัศมีหลายสิบลี้ที่มีสุสานกระบี่เป็นศูนย์กลาง กลายเป็นซากปรักหักพังไปทั้งหมด
แม้แต่สำนักจิตกระบี่ก็ได้รับผลกระทบ เกือบทำให้สำนักจิตกระบี่ถูกทำลายจนราบเป็นหน้ากลอง
โชคดีที่เมืองหลักของปุถุชนอยู่ห่างจากที่นี่มาก