กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 12 ยุคนี้ใคร ๆ ก็ชอบคิดไปเอง
ทั้งสองวิ่งไปพลาง ตี้เหยียนเกอก็รู้สึกว่าตรงหน้ามืดวูบ ศีรษะเวียนเป็นระลอก นางปาดดูแล้วพบว่าเลือดไหลซึมออกจากตา หู จมูก และปาก ส่วนเซียวเจวี๋ยที่อยู่ข้างหลังส่งเสียงร้อง ก่อนจะเงียบไป
ตี้เหยียนเกอเดินโซเซเข้าไปหาแล้วตบหน้าเขา อีกฝ่ายมีเลือดเต็มหน้า ลมหายใจขาด ๆ หาย ๆ ดูแล้วคงใกล้ตายเต็มที
ตี้เหยียนเกอจนปัญญา จึงแบกเซียวเจวี๋ยแล้วพาเขาออกไปด้านนอก
ต่อจากนี้คงต้องพึ่งตัวเขาเองแล้ว
ส่วนนางก็วิ่งลึกเข้าไปด้านในต่อ
ในที่สุดนางก็เดินทั้งที่กระอักเลือดไปจนถึงสุดทางเดิน