กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 5 ทางสู่ปรโลกแห่งหุบเขาหมอเทวะ
บางทีอาจเหนื่อยล้าจริง ๆ ตี้เหยียนเกอตัวน้อยสะดุดล้มอีกครั้ง แล้วพยายามอยู่พักใหญ่ก็ยังลุกไม่ขึ้น
ตอนนั้นตี้เหยียนเกอคิดจริง ๆ ว่าตนต้องตายแน่ ใครจะรู้ว่านั่นกลับเป็นหลุมใหญ่
ฝนปรอยโปรยลงบนร่างของนาง ชะล้างบาดแผล
บาดแผลเช่นนี้เมื่อต้องฝนย่อมบาดเจ็บซ้ำเติมได้ง่ายมาก แต่ตี้เหยียนเกอไม่ใส่ใจแล้ว อย่างไรเสียนางก็คิดจะรนหาที่ตายอยู่แล้ว
อีกทั้งบาดแผลบนร่างก็ไม่ได้ทำให้นางรู้สึกเจ็บมากนัก
ไม่นานตี้เหยียนเกอก็ฟื้นตัวขึ้นมาอีกครั้ง นางพบว่ากลิ่นอายของลั่วจื่ออิ๋นอ่อนแรงลงทุกที
เมื่อเห็นว่าตัวร้ายผู้มีอนาคตไกลกำลังจะรนหาที่ตาย นางจะทนเห็นได้อย่างไร จึงกัดฟันคุกเข่าลงหน้าสถานพยาบาลแห่งหนึ่ง